Als de winter komt word ik altijd een tikkeltje nostalgisch. Sinterklaas vind ik nog steeds een fijn feest, en Kerst ook. lk ben namelijk een sentimentele dweil. En het Kerstfeest is overgoten met angelsaksische elementen. ‘Christmas Eve’ zeggen i.p.v. Kerstavond is misschien een beetje pretentieus, maar ik zeg het omdat het me doet denken aan mijn lerse oma Elisabeth die bij ons in huis woonde toen ik heel jong was. Uit die tijd komen ook de herinneringen die in dit stuk zitten. lk denk met een zeer warm gevoel terug aan de Sinterklaas- en Kerstvieringen. lk herinner me nog heel goed dat onze kerstboom in het midden van de kamer stond, en dat we nog een aantal jaar echte kaarsjes in de boom hadden. Als het toetje op was dan smeekte ik mijn moeder altijd of ze de kaarsjes aan wilde steken. Uiteindelijk deed ze dat dan, met zeer veel tegenzin, want mijn moeder was altijd voorzichtig met dit soort zaken. En mijn vader stond in de buurt paraat met een emmer water, mocht de boom in de fik gaan. Het zijn warme herinneringen aan een tijd die ik associeer met klokken, orgels en belletjes.
ln het stukje ‘Christmas Eve’ uit mijn boekje ‘Wintery Scenes’ probeer ik iets van die sfeer te vangen. lk gebruik daarin onder andere het geluid van de klok van een kerk waar ik vijf jaar naast woonde tijdens mijn studie in Leiden. Elke zondag denderde de klok mijn studentenkamertje binnen. En aangezien de zaterdagavonden niet zelden gepaard gingen met Leffe en late uren, was dat niet altijd een zacht wakker worden.
Ook heb ik in het stukje een truc verwerkt uit het wat minder bekende 4e pianoconcert van Sergei Rachmaninoff. Het staat niet bekend als zijn beste pianoconcert, maar ik ben er dol op. Rachmaninoff was ooit aanwezig bij de premiere van de ‘Rhapsody in Blue’ van George Gerwschwin. Hij was er erg door gegrepen. Sowieso was hij een enorme fan van de jazzmuziek waarop deze rhapsodie gebouwd is, maar hij raakte ook gefascineerd door de wat kortere spanningsbogen van het stuk. Je hoort dit in zijn vierde pianoconcert duidelijk terug. Vaak heb je het gevoel: deze melodie had nog wel een tweede keer voorbij mogen komen.
Ergens in het tweede deel haalt hij een prachtig trucje uit dat niet door iedere uitvoerder even goed begrepen wordt. Hij dubbelt een melodie in het middenregister met een melodie anderhalve octaaf hoger, en wel zodanig dat er een soort orgelachtig geluid ontstaat. lk heb geen idee of hij dit zelf verzonnen heeft, of van wie hij het anders zou hebben overgenomen. lk weet in elk geval zeker dat ik het bij Rachmaninoff vandaan gehaald heb. Want ik steel altijd van de grootsten.
Met deze twee kunstgrepen heb ik geprobeerd iets van de kerstsfeer van vroeger te vangen, en ik hoop dat jij het ook voelt.
Zie voor het stuk en de uitleg mijn vlog:
*** Hier is het werkje te verkrijgen: ***